Historia
o “nieznośnym” ADASIU


Nieznośny ADAŚ uwielbiał być w centrum zainteresowania, uwielbiał gdy wszyscy robią to czego on własnie żąda, bez długiego oczekiwania i proszenia.

Tak, Adaś lubił manifestować swoją siłę i decyzyjność, ale nie spotykało się to z aprobatą rodziców. A wręcz przeciwnie…  Rodzice musieli wykorzystywać ponadprzeciętną siłę argumentów jeśli mieli w sobie jeszcze tyle cierpliwości i chęci do negocjacji. Czasem zdarzało się, że rodzice z BEZRADNOŚCI i braku pomysłu na efektywną komunikację z Adasiem, którego straszliwie kochali – KRZYCZELI, demonstrując tym samym swoją ważność w domu i prawo do władzy nad innymi domownikami, poprzez autorytarne zachowania. Adaś był czujnym i dokładnym obserwatorem, bardzo szybko zorientował się, że to działa, że WŁADZA MA ZNACZENIE!

 

 

Co zrobił ADAŚ?

Zupełnie nieświadomie zaczął negować wszystko co słyszał od otoczenia. Jego wrogie nastawienie do otoczenia nasilało się, a on czerpał satysfakcję z WŁADZY, jaką ma teraz nad rodzicami, odrzucając wszelkie rodzicielskie prośby i negując domowe zasady.

Teraz, gdy Adaś nie otrzymuje wystarczająco dużo uwagi rodziców, by poczuć się ważnym i przynależnym do swojej rodziny, wyciąga ASA Z RĘKAWA, któremu nikt nie może się oprzeć i pozostawić go bez reakcji.

Adaś zaczyna ściągać uwagę poprzez walkę o władzę i demonstrowanie swojej nieugiętości wobec błahych rzeczy, które prowadzą do ISTNEGO KOSZMARU, ponieważ rodzice uciekają się do jeszcze bardziej stanowczej i zdecydowanej reakcji, tak by pokazać, kto tu rządzi. Tym samym zraniony Adaś nie ma sposobności nauki empatycznych reakcji. Jedyne co mu pozostaje to zastanowić się, najczęściej w samotności, jak może oddać rodzicom za otrzymane ciosy…

Zemsta staje się wyznacznikiem jego ważności w rodzinie. Adaś zawsze, gdy czuje się zraniony, za wszelką cenę chce zranić swoich rodziców.

Pobierz 3 metody